Eğitim-öğretim etkinliklerinin merkezi olan öğrenciler,katıldıkları eğitim sürecinde başarıları bakımından değerlendirilmeye tabi tutulmaktadır.Karne bu değerlendirmenin bir sonuç belgesi olarak kullanılmaktadır.Yani öğrenci bu belgelere göre okul başarısı bakımından yeterli yada yetersiz görülmektedir.Hatta okuldaki bu başarı hayattaki başarının bir ölçütü olarak görülmekte ve birçok aile  çocuğunun geleceğini, ailenin mutluluğunu karnedeki simgelere veya sembollere bağlamaktadır.Böyle bir yaklaşım öğrencilerimizin örselenmesine sebep olarak karneyi karşımıza çıkarmaktadır.

        Acaba yetişkinler olarak karneye nasıl bakmalıyız?Şayet bir başarısızlık varsa bunda bizim payımız nedir?Tek suçlu çocuklarımız mıdır ?Biz yetişkinlere de sorumluluklarımız veya görevlerimizle ilgili karneler verilseydi durumumuz nasıl olurdu?

        Karne bir tür “hakediş “tir.Okul başarısı ne olursa olsun belgelenmek zorundadır.Bu nedenle bizim  karneye bakış açımız ve başarıyı değerlendirme biçimimiz önem kazanmaktadır.Çocuklarımızın aldığı karneyi anne-babaları ve öğretmenleri olarak çocuklarımızla birlikte aldığımızı düşünürsek, başarı veya başarısızlıkları oluşturan sebepleri  gözden geçirme fırsatı olarak görebilirsek ,karneleri gerçekten işlevsel kılabiliriz.(Göka,Erol)

     Okul başarısızlığı;yeterli zihinsel kapasiteye,destekleyici ve cesaretlendirici bir sosyal çevreye ve görünür çabaya rağmen okul sorumluluklarını başarmada bir eksiklik olarak tanımlanmaktadır.Bu tanıma göre çocuğu bir bütün olarak dikkate alırsak,okulda başarısız olan bir çocuğun gelişimsel ve zihinsel bir rahatsızlığı olmaması gerekir.Çevrenin eğitim için gerekli şartları ve desteği sağlaması gerekir.Okulla ilgili olumsuz şartlandırmalar,evden ayrılık kaygısı,öğretmeni yeterince sevememe,okul yada öğretmen değişiklikleri,aileden birinin yada kendisinin hastalığı veya ailedeki bir sorun, tespiti zor algılama sorunları öğrencinin okul başarısızlığına sebep olabilir.

ÖĞRETMENLERE

1-Neleri öğrettik ?

2-Nasıl öğrettik ?Eğitim-öğretim sürecini yeterince zenginleştirdik mi?

3-Karneye kaynaklık eden bilgi ve becerinin ölçülmesi işini yeterince güvenilir ve geçerli yollarla yaptık mı?

4-Sınıfta kalmak kime, kimlere  nelere mal oluyor?

5-Sınıf tekrarıyla öğrenci neler kazanır,neler kaybeder?Yada gerçekten işe yarar mı?

VELİLERE 

azarlamak, aşağılamak, tatilden mahrum etmeyle tehdit etmek veya başka ceza yöntemlerine başvurmak yerine “bu sorunu nasıl çözebiliriz”? diyerek yaklaşmalı ve uygun zamanda derslerdeki başarısızlığı telafi edecek çözümler bulunmalıdır.Birçok öğrenci başarısız karneden ve anne-babanın tepkisinden değil, asıl çevredeki anlayışsız, acımasız, hoşgörüsüz, yargılayıcı, aşağılayıcı kimselerden göreceği davranışlardan korkmaktadır.Çocuklarınızı, çevrenizdeki başka çocuklarla karşılaştıran rekabetçi,acımasızca eleştiren kimselerden ve böyle ortamlardan uzak tutun.Böyle durumlarda çocuklarınıza destek olun.Aksi durumda çocuğunuzda suçluluk,yetersizlik duygusu pekişecektir.

         Karne, çocuklar arasındaki ayrımcılığa,başarısızı cezalandırmaya  değil,hayat başarısının okul başarısıyla sınırlı olmadığının ,çocuğun zekanın yanı sıra duygusu ,hayalleri, arzusu kısaca ruhu olan sosyal bir varlık olduğunun ,başarısız bir karnenin çocuğun içinde bulunduğu olumsuz bir işleyişin belirtisi olabileceğinin anlaşılmasına aracılık etmelidir.

                                                                                    Figen AÇIKGÖZ

                                                           Kazlıçeşme Abay İlköğretim Okul Rehber Öğretmeni